روزمرگی یک دانشجوی دکتری

امروز ما 111.....چی بگم...

سلام به همه دوستان گلم....خوبید؟؟؟

این هفته هم گذشت....خوب نبود خیلی ولی گذشت....پر از استرس بود و هنوز هم استرسه مونده....

اول هفته یه مقالهه را فرستادم برای یکی از مجلات...که خیلی شیک بعد از دو روز ریجکت شد....و ما اصلا به روی خودمان نیاوردیم و دوباره فرستادیم به یک مجله دیگر. .. اگر این اتفاق پارسال می افتاد می نشستیم به زار زدن...اما الان با یک نیش باز دوباره جای دیگر ارسال می کنیم.... ..اگر تا دو روزدیگر ریجکت نشود و برود برای داوری باید خدا را شکر کنیم....خدایا خودت کمک کن....

و اما از داوران پایان نامه.....دو تاشون جواب دادند که جواب ها بسیار شیک بود...یکی گفته بود بدون اصلاحات قابل دفاع است و یکی دیگه گقته بود باید تکمیل بشه و قابل دفاع نیست....سر این موضوع خیلی حرص خوردم....باید منتظر داور سوم باشیم...انقدر این دو سه روز استرس داشتم که نگو...یعنی اگه داور سوم هم بگه نه بدبختم رسما....خدایا خودت کمک کن این یکی اوکی کنه.....چند شب به خاطر این موضوع خواب آشفته می دیدم....یه شب هم که نصفه شبی به این نتیجه رسیدم که شاید داور دوم راست می گه....اصلا من تو این پروژه چکار کردم.....و خلاصه که کلی دپرس شدم....الان هم خیلی استرس دارم....امیدوارم هفته دیگه با خبر خوش بیام و پست بذارم....

یه جوابیه بالا بلند برای داوره نوشتم....که ببرم دانشگاه و بذارم روی تزم.....جالبه که بعضی از دوستام و استادم هم معتقد بودند داور دوم به خاطر خصومتی که ممکنه با استادت داشته باشه این جوری نوشته...یعنی چقدر من بدبختم......بعنی انقدر زیبا نوشته بود از کجا معلومه که دانشجو آزمایشات را خودش انجام داده....واقعا اگه آزمایشات را یکی دیگه انجام داده بود، من می اومدم دو فصل 70 صفحه ای برای فاز آزمایشگاهی می نوشتم....مردم شادندا.... 

از یه ظرف هم که هیچ خبری از هیچ دانشگاهی نشده و حالا فرضا که دفاع کردم...باید برم این شعل کارمندی را ادامه دهم؟؟؟؟ ...خوبیش اینه حداقل استرس هام تموم میشه....یعد این همه سال استرس یه نفس راحت می کشم....

توکل به خدا....

و اما خبرهای خوب....در صددیم که خونه ای که ولایت خریدیم را بفروشیم یه خونه فسقلی اینجا بخریم از این مستاجری و کلی پول اجاره دادن راحت شیم....انشالا....خدا کمک کنه و جور بشه....

هفته دیگه هم احتمالا برم ولایت سراغ دانشگاه و تکلیف تزم را روشن کنم....البته دلم کلی برای مادجان و پدر جانمان تنگیده...که برویم بلکه گشاد شود....

دوستان دعا کنید داور سومم جواب خوب و زود بدهد....خدایا ....

+ نوشته شده در  سی ام مرداد 1393ساعت 14:1  توسط سارا  | 

امروز ما 110.....همه چی آرومه

سلام به همه دوستان گلم....ببخشید که دیر به دیر میام...

از این روزها بگویم...که همه چی عادی است...

هنوز از دو تا مقاله ای که فرستادم خبری نشده....یکی از مقاله ها که هفته پیش فرستادم ریجکت شد....جدیدا ریجکت میشه خیلی ناراحت نمی شم....چرا؟..لابد عادت کردم....فقط بعد از هر ریجکت یه بار سنگین رو دوشم می افته اونم از یک ارتفاع زیاد....وقتی هم مقاله ای سابمیت میشه یه سبکی موقت دارم....

دیروز نشستم یه کم اصلاحات روش انجام دادم که بفرستم یه جای دیگه....

فعلا که سر کار می رم و آخر هفته ها هم هرچی کار عقب مونده هست بهم چشمک می زنه...هفته پیش عروسی همکلاسی دانشگاهم بود...البته همسری هم باهام اومد....از اونجایی که هیچکی را نمی شناختیم سریع اومدی خونه....در کل بد نبود....

این هفته هم که هم اصلاح مقاله مونده بود و هم یه عالمه ظرف و لباس....ظرف ها را تا جایی که می شد چپوندم تو ماشین و بقیه اش هم خودم شستم....اون ظرف هایی که شستم بیشتر بود.....خخخخخ.....سه سری هم لباس شویی روشن کردم....

و اما از امروز....که دنبال یک جورنال جدید گشتم برای ارسال مقاله....یه کم فلش هام را خونه تکونی کردم و نرم افزارهای لازم را ریختم توش که ببرم سر کار....و اومدم اینجا پست بذارم....تا فراموش نشدم....

و اما از حال و هوای این هفته....این هفته رفتم دکتر....که خیلی سودمند بود...دست دکترجان درد نکنه....فرداش هم رفتم دندونپزشکی که خیلی سودمند نیود....فقط 100 تومن ناقابل دادم برای عکس....اما دکتره خیلی شیک گفت تموم دندون هات چه پر کرده و چه پر نکرده همگی باید عصب کشی بشه و بعدم روکش....ما هم تو دلمون گفتیم مگه سر گنج نشستیم .....و یا مغز خر خوردیم که دندون پرشده ای که سالمه را صرفا برای این که پر شدنش اونم 15 سال پیش درست نیوده و از مواد جدید استفاده نشده خالی کنیم که بعد مجبور بشیم عصب کشی کنیم بعد روکش کنیم که بعد سه چهار سال بشکنه و مجبور بشیم ایمپلنت کنیم...اونم حالا که شدیدا پولداریم...والا.....خلاصه که ما گفتیم می ریم فکرامون را می کنیم و بر می گردیم و دقیقا پا گذاشتیم به فرار....

داورهای محترم بعد از سه ماه هنوز پروژه ما را نخوندند....یعنی فعلا نمیشه دفاعید....

یکی از همکارانمان که تقریبا در یک رنجیم با هم....دفاع کرده از یک دانشگاه دیگه....الان هم فرصت های خوبی در دانشگاه ها براش جور شده و ما کمی دپرسیم...که به خاطر تنبلی یه عده باید دفاعمان اینجوری الکی عقب بیافتد و بعد فرصت های شغلی را شیک از دست بدهیم....

باز هم خدایا شکرت....اطمینان دارم که بهترین ها در انتظارمه....خدایا ممنون بابت یک عمر پشتیبانیت....و این که حواست به من هست....واقعا این روزها احساس عجز می کردم...که یادم اومد خدایی دارم که هر کی بخواد می تونه بکنه...پس باید بخواد و اینم در صورتیه که اون چیزی که می خواد به صلاحمه....پس توکل می کنم و صبر..... التماس دعا دوستان....

 

+ نوشته شده در  بیست و سوم مرداد 1393ساعت 18:6  توسط سارا  | 

امروز ما 109.....دیر نوشت

سلام به همه دوستان....واقعن واقعن شرمنده ام.....

هم از لطف و محبت هاتون در پست قبل که ما را کلی ذوق مرگ کردید....و هم از دیر کرد خودم....

و اما ار این همه روز.....

گفتم تو طول هفته دلم نمی خواد از سر کار وصل شم اینجا و فقط با موبایل میام که در حد جواب دادن کامنت ها یا نوشتن کامنت برای دوستان میشه فعالیت داشت....عصر ها هم که میام اگه روزه باشم کلا تا اذان یا خوابم یا در کما....روزهایی که روزه هم نیودم انقدر از گرما هلاک بودم که فقط پای تلویزیون دراز می کشیدم....برای همینه که پست هام دیر به دیر میشه...شرمنده....

این هفته هم که کولرهای سر کارمان خراب بود و ما دقیقا پخته شدیم....الان دیگه ما یک جوان خام نیستیم....یک جوان پخته هستیم....

هفته پیش هم یه مسافرت کوتاه با خانواده مهربونم و خانواده همسری رفتیم....که وجود مادرجان و پدرجان و برادر جانمان آنقدر خوشحالمان کرد که نگو......عروس بد هم خودت هستی....بعله....

هفته پیش با دیر کرد 15 روز حقوق خردادمان را دادند و ما کلی ذوق مرگ شدیم به خاطر یه چندغاز.....دست هم بهش نزدیم فعلا که جمع شود و قرض مان را به مادرجانمان بدهیم......

یه کتابی هم بود که مربوط به رشته مان بود داوری نمودیم و یه دو سه روزی وقتمان را گرفت که دیروز پول آن را هم ریختند به حسابمان....که چون کاری بود که رویش حساب نمی کردیم حتی روی پولش...با این که کم است ولی بسیار شیرین بود.....پول پرست هم خودتی....بعله....

تولد اما حسن هم شله زرد داشتیم....که خدا کمک کرد و تنهایی پزیدیم..البته با کلی غر همسری که بزار برویم ولایت که ما هم گفتیم برای این روز نذر کردیم نه برای ولایت...و بردیم پخش کردیم....البته یه کم خودمان احساس می کردیم که زیاد شیرین شده اما آن هایی که خوردند فقط از گلابش ایراد گرفتند که زیاد بوده....بماند که ظرف هایی که گرفته بودیم بعد از کلی تزیینات تهش در می رفت و کلی شله زرد برای خودمان ماند....اما بقیه را دو پوسته کردیم و پخش کردیم....

خبر دیگه این که خبری از مقالات نیست.....دو مقاله ای هم که روی دستمان هست هنوز هست.....پاور پوینتمان را داریم اصلاح می کنیم ولی با آن خستگی که می آییم فقط توانستیم خودمان را موظف کنیم روزی 10 اسلاید را درست کنیم....انشالا تمام شود.....

داورهای پایان نامه مان هم تعیین شد اما هنوز به ما نگفتند که برویم و تاریخ دفاع از شان بگیزیم...منتظر اوکی استادها هستند....

راستی سالگرد ازدواجمان هم گفتیم. جشنی برای همسر گرفتیم ولی همسر هنوز که هنوز است به روی خودش نیاورده که به ما کادو بدهد.....یه همچین همسری داریم که روزی یک بار بهش یاد آوری می کنیم و باز هم به روی خودش نمی آورد....

و اما شب های قدر....دو شبش را که از خستگی از دست دادیم....اما شب سوم را دعا خواندیم و برای همه شما دوستان, مردم فلسط.ین و عرا.ق دعا نمودیم.....خدا کمکشان کند که وقتی می بینیم چگونه ملت کشته می شوند رویمان نمی شود دعا کنیم برای جاپ مقاله هایمان.....خدا رحم کند.....

امشب هم دختر عمه جان را می خواهیم پاگشا کنیم...اما همسری شرط کرده که خیلی غذا درست نکنیم که باز هم بیایند.....ما هم چند تا از غذاهای منومان را حذف کردیم....خدا واسه آدم تنبل می رسونه....

امروز هم همسری را به زور فرستادیم سر کار...آخر وقتی خیلی کار داریم و ببینیم همسری نشسته و دارد به موبایلش ور می رود کلی کفرمان در می آید که چرا کمک نمی کند....اینجوری خودمان کارهایمان را می کنیم بدون حرص. ....

دیشب مادرشوهر تماس گرفتند و از ما بابت مسافرتشان تشکر کردند...بعد هم فرموند هفته دیگر که تعطیل است بیایید برویم یک وری؟؟؟؟؟؟ می خواستیم بگوییم مگر هفته پیش یک وری نبودیم....خوب ما که می آییم ولایت خودمان یک وری هستیم دیگر نیاز نیست بخواهیم برنامه ریزی کنیم برای یک ور.....اما عروس خوبی بودیم و با یک چشم تلفن را قطع کردیم.....خود شیرین هم خودتی .. .بعله.....

 


روزهای آخر ماه مباکه....دعا می کنم برای صبر خانواده های فلسط.ینی....برای نرم کردن دل اسرای.یلی ها....برای نابود کردن سنگدلان اسرای.یلی و دا.عش.....برای پیروزی مسلمانان و شیعیان.....

برای دوستان....برای سلامتی و موفقیت ساراخانم و دختر گلش.....برای بیشتر شدن عشق خانم دکتر خودمان (دکترانوشت) و برای حل مشکلشون......برای صبور شدن مهر آفرین جان و حفظ خوشبختیش.....برای صبور بودن زی زی جان و خوشبخت شدنش......برای خوشبختی و آرامش زهراجان و دخترش.....و....

برای همه دوستان....برای سلامتی و موفقیت و خوشبختیشان.....برای همه.....

خدایا ممنون بابت این ماه....بابت آرامش که داریم و سلامتیمان.....


یه سوال ادامه مطلبه...سوال کاملا شخصیه....سیا.س.ی.ش نکنید لطفا....

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوم مرداد 1393ساعت 14:30  توسط سارا  | 

امروز ما 108......جواب سوال...

سلام به دوستان گلم....

نماز روزه هاتون قبول...

از این روزها بگوییم که می رویم سر کار و بر می گردیم....کولرهای محل کارمان هم خراب شده بود....یک هفته ای ما پختیم ....روز اول ماه مبارک ما روزه گرفتیم....تو همین حین که کولر هم تعطیل بود و ما از 7 تا 5  هم سر کار بودیم و بعد از آن هم رفتیم برای لیزر که از شانس شیک ما برق آنجا هم رفته بود....و تقریبا جنازه مان رسید خانه....و از تشنگی داشتیم کور می شدیم....از تشنگی اشکمان در امده بود.....که خوابیدیم تا 7 ....و با یک سر درد بدی بیدار شدیم....که همینجور داشتیم مرگ را جلوی چشممان می دیدیم....و این شد که ما بعد از اذان فقط آب خوردیم.....و از سر درد و دل درد داشتیم رحلت می کردیم که به این نتیجه رسیدیم که روزه های این روزها برایمان طاقت فرساست....و هنوز از یکشنبه حالت تهوع مان در ما باقی مانده و این شد که این چند روز را فقط روزه غذا گرفتیم....و در طول روز فقط آب می خوردیم....و البته انشالا کفاره و قضایش را می دهیم.....

روز بعدش که روزه نبودیم و کلی عذاب وجدان داشتیم آیه ای از قران را در تلویزیون شنیدیم که می فرمود...روزه بگیرید به جز کسانی که بیمارند و مسافرند و برایشان طاقت فرساست.... و ما فهمیدیم که واقعا جزو گروه سوم هستیم....این شد که کمی عذاب وجدانمان کم شد....شاید کولر شرکت که درست شود بتوانیم روزه بگیریم....

از پایان نامه بگویم که برای دانشکده ارسال کردیم و قرار شد که داوران تعیین بشوند و بفرستند بخوانند.....تا بعد ماه رمضان برویم برای تعیین روز دفاع.....آخر هفته ها هم می نشینیم پای پاورپوینت ساختن.....

استادان محترم هم فعلا غیب هستند...نه جواب ایمیل می دهند برای مقالاتمان و نه ما می رسیم به مقالاتمان سر بزنیم و اصلاح کنیم....این است که فعلا درس و مشق تعطیل است....

امروز هم کلی لباس و ظرف شستیم....پرده هایمان را هم شستیم...مانده خشک بشود اتو کنیم و آویزان نماییم تا همسری نیامده....آخر سر این موضوع ها غر می زند که خودش تمیز است چرا پرده ها را باز کردی....

اینترنتمان ترکیده...اما با همان اینترنت ترکیده جواب کامنت ها را دادم....

حالا ادامه مطلب جواب سوال قبل است اما رمز فقط به کسانی داده می شود که آمدند و نظر گذاشتند....بعله.....رمز می خواهید اول برید پست قبل جواب سوال را بدهید.....رمز ارسال شد....


 

فقط فلور جان آدرس ایمیلت را برام بذار.....خانم دکتر متولد آبان عزیز....همه را که رمز دار کردی من چجوری واست رمز بفرستم آخه؟؟؟؟؟


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوازدهم تیر 1393ساعت 15:1  توسط سارا  | 

امروز ما 107 ....بازم یه سوال...

سلام به همه دوستان گل...شرمنده....من محل کارم اینترنت وایرلس دارم و با گوشی می تونم سر بهتون بزنم و پیام هاتون را بخونم....اما نمی تونم پست بذارم.....ببخشید که دیر شد....

و اما از این روز های ما....در طول هفته که می رویم سر کار...و وقتی می رسیم خانه با ان که محل کارمان نسبت به بزرگی تهران نزدیک است اما بازم چنازه مان به خانه می رسد....که در طول هفته اصلا نمی آییم پای کامپیوتر....

و اما هفته پیش....استادمان گفته بود بیا چهارشنبه دانشگاه امضا بگیر....دیگه ما که مرخصی گرفتیم همسری هم گرفت وبا هم راه افتادیم رفتیم ولایت....دو سه روز خوبی بود...دانشگاه رفتم و کارهایم را کردم...خرید کردیم....÷یک نیک چند ساعته از صبح تا شب همراه با مادرجان و برادرجانمان و خانواده همسر رفتیم....و با ضور مادرجان کلی لذت بردیم....جمعه هم یکی از اقوام دور مادرجانمان فوت کرده بود مادرجان با ما اومدند تهران....و تا دوشنبه به زور نگهشان داشتیم.....و دوشنبه هم با قطار برگشتند.....

همان بکشنبه که مادرجانمان تشریف داشتند صاحبخانه آمد و قولنامه نوشت.....تا سال دیگه خیالمان راحت است....اگه بشود همسری را راضی کنیم یه تغییر دکوراسیونی به اتاق ها بدهیم....برای تنوع...

و اما از پروژه بگوییم که....فرستادیم برای جلسه....جلسه تشکیل شد و داور تعیین شد....حالا باید برای داوران فرستاده شود تا اگر اجازه دفاع دادند برویم دفاع....

ماه رمضانه هفته دیگه.....امیدوارم بتوانم مثل پارسال روزه هایم را بگیرم...البته پارسال در خانه همش خواب بودیم...امسال که روزی 8 ساعت کار می کنیم...از نوع فکریش...واقعا خدا باید معجزه ای بنماید تا بتوانیم بگیریم روزه هایمان را.....

اگه می شد فقط روزه غذا می گرفتیم خوب بود...حداقل از تشنگی کور نمی شدیم تا 9 شب.....

پیام های پست قبل تایید نشده اند....در ادامه مطلب پیام هایتان و یک سوال دیگر....


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجم تیر 1393ساعت 10:30  توسط سارا  | 

عید.....و یک نظر سنجی....

سلام به همه دوستان....

عیدتون مبارک.....

من عاشق این عیدم....تا چند سالی هم مامان خانم خواب دیده بود و هر سال سفره و مولودی داشتیم خونه مامان اینا....حتی اون روزی که شب قبلش من و همسری عقد نمودیم....یعنی داشتیم از خستگی مهمونی می مردیم اما باز هم جشنمون را برگزار کردیم....

یه دو سه سالی شده که دیگه به دلایلی که پیش میاد بر گزار نشد....امسال هم که جمعه بود و من نمی تونستم برم مادرخانمی جشنش را جور دیگه ای برگزار کرد........

خلاصه که کلا این عید برام خیلی با عید های دیگه فرق می کنه...برای همین روز محرم شدنمون را انداختیم شب عید پنج سال پیش....

دوستان عیدتان مبارک....

و یک سوالی دارم ادامه مطلب با همون رمز....تشریف بیارید جواب بدید خوشحال میشم.....


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  بیست و سوم خرداد 1393ساعت 16:25  توسط سارا  | 

امروز ما 106.... یک خبر...

سلام به همه دوستان....شرمنده نرسیدم این چند روز بیام و شما را نگران کردم....

اول این که این چند روز تعطیلی را مهمان های عزیزی داشتم...که کلی بهم خوش گذشت...از لحظه لحظه بودن در کنارشون.....وقتی می خواستم از خونه برم بیرون انگار دارم در حق خودم جنایت می کنم که مهمون هام را تنها می ذارم....

مامان جان و پدر عزیز و برادر جانمان مهمانمان بودند.....که این روز ها برام ÷ر از یاد ها و خاطرات خیلی خوب شد....یکشنبه هم عروسی دعوت بودیم...اونجا هم خوش گذشت...البته بیشتر لذتی که بردم در کنار مادرجان بودن بود تا عروسی....

خلاصه که اینم از دلیل نیومدنم این چند روز که اصلا دلم نمی خواست پای اینترنت بیام ....

اما از اون خبری که گفتم....بیایید ادامه مطلب لطفا....


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  بیستم خرداد 1393ساعت 21:50  توسط سارا  | 

امروز ما 105....ضمیر نا خودآگاه....

سلام به همه دوستان....ممنون از تبریکاتتان.....

ولی دقت کردید هر وقت من پست می ذارم تا یه هفته باید صبر کنم تا دوستان بیان و بخونند؟؟؟؟

از این روز ها بگم که فعلا همه چی آرومه.....

می خواستم بمونم پیش مادرجانمان اینا که از یه شرکتی زنگ زدند بیا مصاحبه....دیگه شنبه خودمون را رسوندیم و رفتیم مصاحبه....یه شرکت نیمه دولتی....یه آگهی تو روزنامه و چند جای دولتی داده بود....اونوقت روزی با 8 نفر مصاحبه می کرد که همگی هم رشته و هم مقطع من بودند..http://mahsae-ali.blogfa.com...خدایا خودت کمک کن.....

روز بعد هم که تشریفمون را بردیم لیزر و شرکتی که پروژه انجام می دادم....استاد گرام که نبودند.....ما هم رفتیم پیش مشاور دوممان که بنده خدا نه ما را دیده بود و نه  اصلا خبر نداشت ما هی مقاله به اسمش داده بودیم...کلی خوشحال شد....رزومه هم بهش دادیم که اگه کاری بود خبرمان کند.....

امروز مادرخانمی صبح بیدارمان نکرد...دیر بیدار شدیم...یه کم در حال رخوت و سستی بودیم که آمدیم چای دم کنیم...در ذهن ناخود آگاهمان داشتیم به این فکر می کردیم کتری و قوری به چه کاری می آید وقتی چایشاز است و خوب شد قوریه را جمع کردیم .. .چایی را ریختیم در قوری داشتیم فکر می کردیم حالا که چایمان دارد تمام می شود و مارک چایی را که می خواهیم فقط هایپر استار دارد (چایی ایرانی خوش طعمی است که مغازه های دورو بر ندارند...تنها چایی است که هر کی خورده تعریف کرده و به معده ما سازگار اومده) و ما حال نداریم برویم ....تا چند وقت این چایی می تواند اموراتمان را بگذرد تا یک روز تعطیل گیر بیاوریم و با همسری برویم چایی بخریم....سه قاشق ریختیم که تا شب بخوریم.....که آب جوش را ریختیم در قوری و یهو تهش در رفت و اینگونه شد که آب جوش تقریبا کل زندگانیمان را پر کرد......چایی ها نابود شد و قوریمان ترکید......

تو روح هرچی ضمیر ناخوداگاهه که داریم.....

و اینگونه کله صبحی کلی فکر کردیم که قوریه را دقیقا کجا و در کدوم جعبه جمع کردیم ...از آنجایی که ما عشق قوری بودیم کلی قوری در دکوریمان است که عمرا درونش چایی دم کنیم.....فعلا در یک لیوان بزرگ دم کردیم و باید صبر کنیم همسری بیاید برویم Smileyتای قوری چایسازمان را بخریم تا ستمان ناقص نشود.....

راستی فردا عیدتون مبارک....چهار سال پیش شب مبعث ما عروسی داشتیم.....آخی چه روز خوب و دوست داشتنی بود....امسال همش یادم بود اون روزا....جالبه چند سال دیگه مبعث می افته مثلا زمستون.....اونوقت ما عروسیمون مبعث بود و تابستان... 

صاحیخونه هنوز خبریش نشده....یعنی فعلا ما پا در هوا تشریف داریم و سعی می کنیم به این موضوع فکر هم نکنیم که دوباره ضمیر ناخودآگاه کار دستمان دهد....

+ نوشته شده در  پنجم خرداد 1393ساعت 11:50  توسط سارا  | 

من در آستانه 30 سالگی...

سلام به همه دوستان.....

امروز  دهه سوم زندگیم هم تموم شد.....همیشه از اول زندگیم فکر می کردم اینا که سی سالشونه خیلی پیرند..همیشه می ترسیدیم که سی ساله شویم.......اما الان منم و شروع سی سالگی....شروع دهه چهارم.....که می تونه شروع خیلی اتفاق های خوب باشه .....فارغ التحصیلی....پایان هر چی درس خوندنه.......سر کار رفتن و کلی اتفاقای خوب...

مادرجانمان هم سن الان ما بود ما را که فرزند دوم هم بودیم بدنیا آورده بود.....و ما کلی از فکرش شرمنده می شویم.....که پیر شدیم و کسی بهمان نگفت مادربزرگ.....

الان در کنار مادرجان و برادرجانمان هستیم....

آقای همسر دیروز طی یک روز خیلی شلوغ پلوغی که داشتیم ما را گذاشت ور دل مادرجانمان و خودش برگشت....و اما از دیروز......


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  بیست و نهم اردیبهشت 1393ساعت 15:41  توسط سارا  | 

امروز ما 105....خواب

سلام به همه دوستان....عید گذشته تون مبارک.....

تقریبا دو ماهی میشه پدرجانمان را ندیدیم و دلمان برایشان یک ذره شده.....مادرجانمان را هم یک ماهی می شود ندیدیم.....و حسابی دل تنگیم....

و حالا این روز ها شب تا ساعت 2 الکی بیداریم.....وقتی هم می خوابیم تا ساعت 10 ساعت بدبخت شونصد بار زنگ می زند و ما هر شونصد بار را قطع می کنیم و به خوابمان ادامه می دهیم تا ساعت 11....امروز در همان رختخوابمان داشتیم فکر می کردیم چرا انقدر می خوابیم.. .در صورتی که تقریبا ساعت 9 به بعد هر نیم ساعت ساعت زنگ می زند و ما وسطش خوابیم....و کشف کردیم این روزها همش داریم خواب مادر جان و پدرجانمان را می بینیم و کلی در خواب بهمان خوش می گذرد...برای همین بیدار هم که می شویم دوباره می خوابیم تا بقیه دیدناییمان را با آن ها بنماییم و دلمان کمی باز شود.....

امروز نمی دانیم چه خبر بود کله سحری (همان ساعت 9 شما ) یک عالمه صدای آژیر آمبولانس می آمد....معلوم بود بکی دو تا هم نیسند و بعضی وقت ها صدای یکی شان قطع می شد اما بقیه ادامه می دادند....کلی دلمان شور افتاد و از ته دل دعا نمودیم خدا به خیر کند و طفلی هایی که درون امبولانس ها هستند به سلامت برسند و سلامتیشان را زودی بدست آورند.....الهی آمین

و اما از این روزهای ما....

اون هفته تقریبا به همه کارهایمان رسیدیم...رفتن به همان دانشگاهی که استخدام داشت و دادن مدارک به صورت حضوری......نمایشگاه کتاب....نمایشگاه بووووق و دادن رزومه به چند شرکت برای کار.....که خوب آن هم برای خود حواشی داشت.....آقا ما نمی دانیم چجوریه.....حدود 10 سالیه این رشته را داریم می خونیم...دو سه سالی هم در یک شرکت مرتبط کار کردیم....اما در نمایشگاه بووووق.....به ما فقط چهارتا کارت ویزیت دادند...ولی ملت کلی کیف و کاتالوگ و تقویم و سر رسید....فکر کنید دختره سال دیپلمش بود فقط کمی به خودش رسیده بود و مانتوی جینگول و روسری با رنگ جیغ پوشیده بود....چقدر غرفه داران تحویلش می گرفتند.....ما که با مقنعه و مانتوی خیلی ساده رفته بودیم هرچی هم می پرسیدیم کسی تحویلمان نمی گرفت و حواسشان به آن خانمه بود.....دلمان می خواست همان جا سر بذاریم به کوه و بیابون....

اما این هفته....یکشنبه و دوشنبه هر دو را رفتیم بیرون خرید...اولی را تنهایی رفتیم و چند تکه چیز هایی که همسری لازم داشت برایش خریدیم برای روز مرد.....روز دوم را با دختر عمویمان رفتیم برای بچه اش خرید کنه نزدیک خانه مان....

جمعه قبلش و سه شنبه را شاگرد داشتیم....البته پسر یکی از فامیل ها بود که کلی درس باهاش کار کردیم و قرار هم نیست پولی بگیریم... خودشان اصرار می کنند که بدهند اما ما فقط به خاطر مادر محترمشان این کار را کردیم که البته خانم بسیار خوبی هستند و در این چند سال غربت کلی هوای ما را داشتند......

و اما مقاله مان را دادیم یکی از دوست جان های مجازیمان که طفلی خودش کلی کار داشت و مجبور شد مقاله ما را هم نگاه بیاندازد....که کلی زحمت کشید و ما هم کلی برایش دعا کردیم دانشگاه امسال قبول شود....

مژگان جان عروسیت جبران کنم انشالا.....

الان هم داریم روی پروژه مان کار می کنیم که اصلاحات استاد را انجام دهیم و آماده کنیم برای دفاع.....

مقالهه که دست اون استادمان بود خبری ازش نیست...مقاله ای هم که دستمان بود باز هم خبری نیست....دیروز با صاحبخانه تماس گرفتیم گفته آخر هفته میام صحبت....حالا کی برسه و بیاد ...خدا کمکمون کنه موندگار شیم همینجا.....

هفته دیگه هم دوشنبه که باید یه جا برویم مصاحبه....راه دور....که امیدواریم همسری ما را ببرد ....

دیروز همسری را گول زدیم رفتیم سه شنبه بازار و کلی نخود و باقالی خریدیم.....امروز باقالی را بپزیم...نخود ها هم که نصفش پاک شد و فریزری شد...نصف دیگرش مانده که خودمان ترتیبش را دهیم....ما عاشق اینیم که نخود فرنگی را با پوست داخل ماکرو بپزیم و بعد پوستش را در بیاریم و بخوریم....یعنی انقدر آبدار و تازه می شود که اگر ولمان کنند می ترکیم از بس می خوریم....


دوستان نوشت: سعی می کنم خیلی رمزی ننویسم....اما اگر رمزی هم شد...من رمز را به وبلاگ داران محترم دادم و از دادن رمز به دوستان خاموش معذورم.....


+ نوشته شده در  بیست و چهارم اردیبهشت 1393ساعت 14:26  توسط سارا  | 

مطالب قدیمی‌تر